Niespełnione ambicje, nieosiągnięte życiowe cele, marzenia i pragnienia, których nigdy nie udało się zrealizować rodzicom, często przekładają się na dzieci.

            Ciężar ten wcale nie jest ani lekki, ani słodki. Fakt, że bywają jeszcze tacy rodzice, dla których wychowanie dziecka, to jednocześnie wieloletnie zmuszanie go do realizacji nie ich potrzeb, jest dość przygnębiający. Chociaż obraz takich rodzin zazwyczaj serwuje nam telewizja, a nie życie, nie oznacza to, że problemu nie ma. Jest, ale bardzo skrzętnie ukrywany.

            Pod płaszczykiem pięknych zachęt, prezentów, niespodzianek zobowiązuje się dziecko do określonych ruchów. Z tym, że niestety, ale są one sterowane przez rodziców. Niespełnieni opiekunowie nigdy nie pytają swoje pociechy o to, co naprawdę chciałaby w życiu robić. Nie interesują się ich wewnętrznymi troskami, problemami, ani tym bardziej ich własnymi pragnieniami.

Czy to jest skuteczna metoda wychowywania? Nie. Dziecko czuje się zniechęcone, dopóki musi, dopóty robi to, czego wymagają od nich rodzice. Z czasem wszystko się zmienia. Posłuszna i pokorna pociecha dorasta, dojrzewa i zauważa, jak rodzice świadomie, bądź nieświadomie próbują wpływać na ich życie. A to przecież ich życie i czy okaże się szczęśliwe zależy już tylko i wyłącznie do nich samych. Pojawia się okres buntu.

            Jest młodzież, która z etapu złości wychodzi bez szwanku – kończy szkołę, studia, zaczyna pracować, potem zakłada rodzinę i w rezultacie ma wielką szansę na zachowanie swojej niezależności. W dodatku to pierwszy krok do tego, aby wypracować swoje szczęście. Jest też taka młodzież, którą wymagania rodziców przerastają. Ich bunt nie jest konstruktywny i dlatego nie wychodzą oni z niego cało. Narkotyki, alkohol, przypadkowy seks, przerwana edukacja – to tylko niektóre konsekwencje silnego wpływu rodziców.

Jeśli więc chcesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pozwól mu być szczęśliwym na swój własny sposób. Nie zmuszaj do niczego, nie wywieraj nacisku, tylko bądź mistrzem i przyjacielem. Bądź kimś, kto w trudnych sytuacjach poda dziecku pomocną dłoń, a kiedy trzeba skoryguje kierunek życiowej trasy.