Dzieci, które rodzą się późnym latem lub jesienią często są silniejsze i wyższe niż dzieci urodzone na wiosnę czy zimową porą - wynika z brytyjskich badań.

Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu, którzy przeanalizowali dane zebrane wśród 7 tys. małych dzieci.

Przed ukończeniem 10 roku życia dzieci, które przyszły na świat pod koniec lata lub jesienią były średnio o pół centymetra wyższe niż rówieśnicy urodzeni wiosną lub zimą. Mieli też szersze kości, które są uważane za silniejsze oraz mniej podatne na załamania z powodu osteoporozy w starszym wieku.

Zdaniem autorów pracy różnice te mogą mieć związek z poziomem witaminy D w ciąży, który zależy od ekspozycji matki na promienie słoneczne. Jak wiadomo, najważniejszym źródłem tej witaminy w naszym organizmie jest skóra, produkująca ją pod wpływem promieni UV. Prawidłowy poziom witaminy D jest niezbędny do rozwoju mocnych kości, a dzieci z niedoborami tego związku są narażone na krzywicę, przypominają naukowcy.

Kobiety, których ostatni okres ciąży przypada latem mogą zapewnić sobie optymalny poziom witaminy D, dzięki spacerom czy siedzeniu na słońcu. Oczywiście, ze względu na ryzyko raka skóry nie wolno z tym przesadzać, ale pewna dawka promieni słonecznych jest lepsza niż żadna, podkreślają badacze.

Z kolei, zimą w krajach położonych w wyższych szerokościach geograficznych nasłonecznienie jest często zbyt małe, by skóra mogła zaspokoić zapotrzebowanie na witaminę D. Dlatego dzieci, które rodzą się między listopadem a majem mogą mieć słabsze kości.

Lekarze powinni rozważyć podawanie kobietom mającym urodzić w tym okresie suplementów z witaminą D, uważają autorzy badań. Bardzo ważne jest jednak, by nie zażywać ich na własną rękę, bo nadmiar tego związku może być szkodliwy. Wskazane jest też zwiększenie spożycia produktów bogatych w witaminę D, jak mleko i jego przetwory, czy tłuste ryby.

Źródło: (PAP)