Niektórzy wiedzą, że istnieje rytm tylko dlatego, że ich serce bije miarowo. Inni rytmem żyją. Dla nich cały wszechświat porusza się synchronicznie tworząc najpiękniejszą muzykę dla ucha.

Nawet trzydniowe oseski mogą być interesujące dla badaczy mózgu! Ich niezapisane przez doświadczenie mózgi są bezcennym źródłem dla tych, których interesują zagadnienia związane z dychotomią „nabyte – wrodzone”.

Tym razem noworodki dostały się „pod lupę” grupy kierowanej przez Istvana Winklera z Centrum Medycznego Duke Univer­sity.

Naukowców interesował problem: czy zdolność do wyczuwania rytmu jest wrodzona, czy też jest efektem kontaktu z muzyką? Oczywiście, trzydniowe dziecko nie jest w stanie wystukać rytmu stopą, więc badacze odwołali się do bezpośredniej rejestracji aktywności mózgu za pomocą elektroencefalografu.

Wyniki, opublikowane w styczniowym numerze „PNAS”, dowiodły, że najprawdopodobniej jest to zdolność wrodzona. Zapis EEG wykazał, że na wszelkie zaburzenia słyszanych przez siebie rytmów mózgi noworodków reagowały neuronalnym odpowiednikiem „zaskoczenia”.